<p><strong>Voor Rob Hartog gaat er veel veranderen in zijn motorsport carrière. De coureur uit Abbekerk verlaat het WorldSBK paddock en gaat in 2020 van start in de British Supersport klasse voor het Bike Devil Insurance Team op een MV Agusta. Dat betekent ook het einde van Team Hartog – Against Cancer. In een vraaggesprek geeft de 27-jarige coureur uitleg over zijn keuzes.</strong></p> <p><em>Rob, in 2018 werd je Europees kampioen Supersport. De overstap naar het WK leek dus voor de hand liggend. Uiteindelijk is het gelukt om met je eigen Team Hartog – Against Cancer aan de start te staan in het WK Supersport 2019. Dat moet een speciaal moment zijn geweest?!</em><br />“Jarenlang hebben we met ons eigen team keihard gewerkt om hogerop te komen. Om dan uiteindelijk datgene te bereiken waar we altijd van hebben gedroomd, is bijzonder. Dus dat was zeker een speciaal moment. Het was ook niet makkelijk. We hebben een trouwe club sponsors welke al jaren achter ons staan, maar hebben daarnaast een crowdfunding actie gehouden. Dankzij grote inbreng van heel veel mensen, hebben we deze stap kunnen maken. We zijn dan ook veel dank aan hen verschuldigd.”<br /><br /><em>Dan ga je voor het eerste evenement naar het prachtige circuit van Phillip Island in Australië, maar ga je zonder een race te rijden weer naar huis na een pittige crash in de tweede vrije training. Deze crash leverde je vervelende blessures op. Dat heeft flinke impact gehad op je seizoen.</em><br />“Dit was zeker een grote domper. Om het seizoen zo te beginnen, hadden we ons niet voorgesteld. In eerste instantie ben ik in Melbourne geopereerd aan een breuk in mijn rechter onderarm. Drie weken later reed ik weer in Thailand en scoorde ik 2 WK punten. Echter bleef ik pijn houden aan mijn andere arm, aan de linker pols. Weer drie weken later, in Aragon, nam de pijn alleen maar toe en bleek deze toch ook gebroken. Hier waren in Australië wel foto’s van gemaakt, maar de breuk was daar praktisch niet te zien. Nog tijdens het Aragon weekend werd ik geopereerd in Barcelona en zes dagen later reed ik weer tijdens onze thuisrace in Assen. Al met al een verre van ideale start van het seizoen.”<br /><br /><em>Op welk moment in het seizoen had je het gevoel dat je weer volledig hersteld was?</em><br />“De blessures en dan met name de polsblessure, bleven ons het eerste deel van het seizoen achtervolgen. Wanneer er iets op dit niveau niet 100% in orde is, dan uit dat zich direct in een minder resultaat. Iedere sessie reed ik met pijnstillers en werd de pols ingetaped. Race na race werden de resultaten beter en na de zomerstop kon ik weer zonder al teveel hinder racen.”<br /><br /><em>Uiteindelijk lukte het in het tweede deel van het seizoen ook niet om aan je resultaten van 2018 te komen, toen je veel top-tien klasseringen wist te halen. Hoe kwam dat?</em><br />“Ondanks dat ik meestal vrij kalm blijf, neemt de druk op goede resultaten toch toe. Maar het is erg moeilijk om die negatieve spiraal om te keren. We zijn hard blijven werken en er waren zeker momenten waar ik mijn oude niveau liet zien, maar het duurde gewoon te lang of waren er andere verstoringen. In Magny-Cours bijvoorbeeld, ging het eindelijk weer lekker. Maar een technisch probleem haalde ons uit de wedstrijd. In Argentinië en de week daarna was ik ziek, wat er weer voor zorgde dat ik fysiek niet optimaal in Qatar verscheen bij temperaturen richting de 40 graden.”<br /><br /><em>Met wat voor een gevoel ben je het seizoen geëindigd?</em><br />“Hierdoor hebben we natuurlijk het seizoen niet afgesloten volgens plan. Dit is ook duidelijk terug te zien in de eindrangschikking; 9 WK punten. Terwijl we in 2017 en 2018 beide 27 punten wisten te scoren, in minder races. Uiteindelijk kan ik dat alleen mezelf maar aanrekenen. Desondanks kunnen we wel trots zijn. Als klein privéteam stonden we er wel het hele jaar in het WorldSBK paddock. Met misschien een derde van de middelen en personeel ten opzichte van de grote teams. Maar het heeft ons ook doen realiseren hoe moeilijk het is om dat laatste stapje naar de top te maken.”<br /><br /><em>Zien je we jou in 2020 terug met Team Hartog – Against Cancer in het WK Supersport?</em><br />“Ik had graag actief gebleven in het WK of EK. Maar helaas bleek het voor ons niet haalbaar om door te gaan met Team Hartog – Against Cancer. Een combinatie van de organisatorische regeldruk en financiële aspecten maken het dat we voor volgend jaar geen vervolg kunnen geven aan Team Hartog. Maar ik ben zelf nog niet klaar met de sport. Daarom ben ik om me heen gaan kijken en zal ik volgend jaar heel wat anders gaan doen.”<br /><br /><em>Dus volgend jaar een compleet nieuwe uitdaging! Kan je vertellen wat je gaat doen?</em><br />“Ik heb een mooi voorstel ontvangen uit Engeland voor de BSB en zal gaan rijden in de British Supersport klasse op een MV Agusta F3 675. Dit is een andere stap, maar ik denk niet perse een stap omlaag. Ik ben mijn sponsoren dankbaar dat zij mij deze kans gunnen en dit nieuwe project zien zitten, daarnaast Rob Vennegoor voor de bemiddeling en tot slot Kawasaki voor de samenwerking in de laatste 5 jaar.”<br /><br /><em>Wat gaaf! Kan je wat meer over het team vertellen en wie worden je teamgenoten?</em><br />“Het Bike Devil Insurance team is al jaren lang actief in Engeland en heeft veel ervaring met de 3-cilinder MV Agusta. Mijn teamgenoot in de SSP wordt Jamie Perrin, daarnaast rijden ze ook in de British Superbike klasse met Gino Rea op een Ducati.”<br /><br /><em>De British Supersport staat bekend als een hele sterke klasse en de Engelse circuits zijn niet te vergelijken met de banen waar je de afgelopen jaren hebt gereden. Heb je alle circuits al bekeken?</em><br />“Ik onderschat het zeker niet en weet hoe hard er in Engeland gereden wordt. De grootste uitdaging zal inderdaad de andere circuits worden. De circuits die ik gewend ben in Europa zijn heel anders. Gelukkig is het plan om op bijna alle onbekende circuits te testen. Daarnaast heeft het team veel ervaring en data op alle banen.”<br /><br /><em>Wat zijn je verwachtingen voor het seizoen?</em><br />“Zoals gezegd zullen de nieuwe circuits een grote uitdaging zijn, evenals de omschakeling naar de nieuwe motor en het nieuwe team. Ik verwacht in die zin veel te leren, wellicht ook in rijstijl. Wat betreft de resultaten wil ik strijden voor de podiumplaatsen!”<br /><br /><em>Wanneer ga je voor de eerste keer testen met de MV Agusta?</em><br />“Van 26 februari tot 2 maart gaan we in totaal 5 dagen testen in Zuid-Spanje. Dat is op Monteblanco en Jerez tijdens de officiële BSB testdagen.”<br /><br /><em>Een gave nieuwe stap, maar ook een raar idee dat Team Hartog - Against Cancer er volgend jaar niet meer is.</em><br />“Dit is zeker een raar idee. We zijn in 2011 begonnen met ons team en hebben een bijzondere en trouwe club om ons heen. We hebben samen goede jaren en minder goede jaren gehad, maar vooral heel veel mooie herinneringen en prestaties neergezet. Dat we destijds begonnen in de wegrace had ik hier alleen maar van kunnen dromen. Ik ben daarom iedereen onwijs dankbaar dat we het zo ver hebben geschopt! In het bijzonder voor het afgelopen jaar Pjotr Groenenberg, Jan en Gerrie Visser, Rob Leek, mijn ouders, Gerard Kollis en Lucien&Evalien Krans. Maar dit geldt ook voor de mensen die niet direct op het circuit aanwezig zijn, maar wel hun bijdrage leveren op de achtergrond. Want zij zijn ook Team Hartog!”</p> Foto credit: Save Home Slider teksten
